Inspiracja

Każdy z utworów związanych z powstaniem lub wchodzących w skład gry komputerowej może być oryginalny od początku do końca, albo może być podobny do innego utworu. Podobieństwo to może być wynikiem inspiracji twórcy już istniejącym utworem, zapożyczeniem pomysłu na utwór, czy wykorzystaniem stylu.

Akt twórczy może zacząć się świadomie lub podświadomie od nawiązania do czyjegoś utworu, który był przykładowo nowatorski lub miał dużą siłę przebicia. Z tego czy innego powodu sprawdził się, ponieważ miał to coś, co przykuło uwagę odbiorcy, coś, co warto wykorzystać.

Taki utwór inspirowany nie jest plagiatem, nie zawiera bowiem elementów twórczych utworu stanowiącego inspirację. Tak co do zasady. Wiadomo, że im mniej podobieństw mają te dwa utwory (stanowiący inspirację i inspirowany) tym mniejsza szansa postawienia zarzutów o plagiat. Trzeba mieć na uwadze, że obok prawa autorskiego, również kodeks cywilny może stanowić podstawę formułowania roszczeń przez twórcę utworu stanowiącego inspirację. Twórczość artystyczna bowiem podlega ochronie jak dobra osobiste.

‍‏Ustawa o prawie autorskim właściwie nie poświęca odrębnych regulacji tematyce utworu inspirowanego. Jedynie w art. 2 ust. 4 mówi, że taki utwór nie stanowi opracowania cudzego utworu (opracowaniem jest np. tłumaczenie scenariusza gry z angielskiego na polski). Jest on utworem podlegającym tej samej ochronie, co utwór od początku do końca oryginalny.

Zgodnie z orzecznictwem wykorzystanie cudzego pomysłu, a nawet imion z innego utworu, przy oryginalnej treści nowego dzieła, nie stanowi jeszcze opracowania cudzego utworu, ale własny oryginalny utwór.